kartka z historii

     Rembrandt (1606-69) - to jeden z największych malarzy w historii. Oprócz malarstwa zajmował się też rysunkiem i grafiką. Pozostawił po sobie 280 akwafort i ponad tysiąc rysunków.     Urodził się  w Lejdzie, w rodzinie piekarza. Rodzice wysłali go do szkoły łacińskiej, a następnie na uniwersytet, jednak Rembrandt przerwał naukę i wyjechał do Amsterdamu, gdzie mieszkał aż do śmierci. W latach 1620-23 uczył się u van Swanenburga w Lejdzie i u Lastmana w Amsterdamie. Jeszcze w młodzieńczym okresie w Lejdzie powstały głównie obrazy o tematyce biblijnej i portrety.      Zawierając małżeństwo z Saskią van Uylenburgh zyskał niezależność materialną. Wielokrotnie uwieczniał swoją żonę na płótnach.      Sławę przyniósł mu grupowy portret o dość oryginalnej koncepcji, a mianowicie "Lekcja anatomii doktora Tulpa" z 1632 roku. W kolejnych dwóch latach powstało wiele portretów, głównie mieszczan. Tak zwany pierwszy ok...

     Peter Paul Rubens (1577 - 1640), malarz flamandzki, jeden z najwybitniejszych twórców baroku.     Od 1589 roku przebywał w Antwerpii, gdzie był uczniem van Noorta, van Veena i Verhaechta. W 1600 roku wyjechał do Włoch i wstąpił na służbę do księcia Mantui - Gonzagi, a następnie przebywał w Wenecji, Mantui, Florencji, Rzymie, Genui. W latach 1603-04 był z misją dyplomatyczną na dworze hiszpańskim, a w latach 1606-08 ponownie zjawił się we Włoszech. W tym też czasie zapoznał się ze sztuką antyczną i dziełami Michała Anioła, Rafaela, Tycjana, Veronesa, Carracich, Caravaggia. W roku 1608 powrócił do Antwerpii i został nadwornym malarzem arcyksięcia Alberta i infantki Izabeli.  Trzy gracje     Rubens założył wielka pracownię malarską, a jego uczniami i współpracownikami byli van Dyck, Snyders, Jordaens, Brueghel zwany Aksamitnym. W jego twórczości dominowała tematyka religijna i mitologiczna, zasłynął komponowaniem wielkich ołtarzowych obrazów. W...

     Diego Vel ázquez, a właściwie Diego Rodriguez de Silva y Velázquez (1599 - 1660) - to malarz hiszpański okresu baroku i zarazem jeden z najwybitniejszych malarzy hiszpańskich i kolorystów w dziejach malarstwa.     Do 1623 roku przebywał w Sevilli, gdzie uczył się u Pacheco (lata 1610-16). W latach 1623-60 był nadwornym malarzem Filipa IV. W czasie podróży do Włoch (najpierw w latach 1629-30 i później w 1649-50) poznał arcydzieła malarstwa włoskiego i północnoeuropejskiego.      Jego wczesne dzieła są utrzymane w tematyce religijnej i rodzajowej, a charakteryzują się ciemnym kolorytem, silnym kontrastem światłocienia i realizmem. Po osiedleniu się w Madrycie tworzył dzieła o tematyce mitologiczno-rodzajowej, ale też portrety dworskie - Filipa IV, infantów czy też błaznów. Vel ázquez wprowadził do malarstwa hiszpańskiego typ portretu konnego na tle pejzażu. Podejmował również tematykę współczesną.      Po drugiej podróży do ...