kartka z historii

Żyła w latach 1891 - 1945.     Ta poetka i dramatopisarka pochodziła z artystycznego rodu Kossaków. Była córką Wojciecha i wnuczką Juliusza - znanych malarzy batalistycznych oraz starszą siostrą Magdaleny Samozwaniec - pisarki satyrycznej.      Chociaż nie ukończyła żadnych szkół, staranna edukacja domowa oraz środowisko rodzinne pozwoliły jej bywać wśród elit kulturalnych epoki. Związała się m.in. z grupą poetycką Skamander.      Nazywana polską Safoną wydała 15 tomów poezji, w tym "Niebieskie migdały", "Różowa magia" i "Pocałunki", jak również kilka dramatów, spośród których najbardziej znany jest groteskowy utwór "Baba-Dziwo", będący satyrą na hitlerowski totalitaryzm.      Po dwóch nieudanych małżeństwach z Władysławem Bzowskim i Janem Gwalbertem Pawlikowskim poślubiła lotnika Stefana Jasnorzewskiego, z którym po wybuchu II wojny światowej opuściła Polskę. Nieuleczalnie chora, tęskniła za krajem. Umarła w Manchesterze w Anglii.

Żył w latach 1894 - 1980. Poeta, prozaik, eseista, dramatopisarz, tłumacz i znawca muzyki.  Najbardziej wszechstronny z "wielkiej piątki" poetów Skamandra.      Urodził się na Ukrainie. W Kijowie odbył studia prawnicze i muzyczne, tam też debiutował jako poeta. W 1918 roku przeniósł się do Warszawy i związał z grupą poetycką skupioną wokół pisma "Pro Arte et Studio". W okresie międzywojennym był niezwykle aktywny, tj. pisał, przez 2 lata pełnił funkcję sekretarza marszałka sejmu Macieja Rataja, pracował też w służbie dyplomatycznej, reprezentował Polskę na międzynarodowych kongresach intelektualistów. Po II wojnie światowej pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji społecznych i politycznych. Był m.in. wieloletnim redaktorem naczelnym miesięcznika "Twórczość" oraz prezesem Związku Literatów Polskich.     W ciągu 60 lat opublikował m.in. zbiory poezji - "Oktostychy", "Dionizje", "Muzyka wieczorem", "Księga dnia i księga nocy...

Jego prawdziwe nazwisko brzmiało Leszek Serafinowicz. Żył w latach 1899 - 1956.     Wychowywany w rodzinie o silnych tradycjach patriotycznych miał opinię "cudownego dziecka". Potwierdził ją w wieku 13 lat, kiedy to wydał pierwszy zbiór wierszy, a 2 lata później następny. Mało tego, jego dramat wystawiono w teatrze zanim zdał maturę, a w czasie studiów polonistycznych zamieszczał recenzje i prace literackie w "Pro Arte et Studio". Występował w poetyckich wieczorach w kawiarni "Pod Pikadorem". Był jednym z głównych twórców Skamandra.      Jego najważniejsze tomiki poezji to "Karmazynowy poemat" wydany w 1920 roku i "Srebrne i czarne" z roku 1924. Lechoń zdobył również rozgłos jako autor satyr politycznych, zebranych w tomie "Rzeczpospolita Babińska. Śpiewy historyczne" z roku 1920. W latach późniejszych pracował w ambasadzie polskiej w Paryżu i mniej pisał. A kiedy po krótkiej wojennej tułaczce znalazł się w Ameryce, szybko sta...