kartka z historii

     Poza Niemcami do krwawych wojen religijnych dochodziło w 2. połowie XVI wieku we Francji i w Niderlandach.     We Francji na czele zwalczających się katolików i zwolenników nauki Kalwina - zwanych hugenotami - stanęły dwie rywalizujące ze sobą gałęzie rodu królewskiego. I tak panujący ród Walezjuszy popierał katolików, zaś ich krewni Burbonowie hugenotów. Jak łatwo się domyślić, doprowadziło to do okrutnych rzezi, z których szczególnie jedna przeszła do historii. Chodzi oczywiście o paryską Noc Świętego Bartłomieja, z 23 na 24 sierpnia 1572 roku, kiedy to zamordowano około 3 tysięcy hugenotów.     W przeciwieństwie do innych krajów, kościół katolicki we Francji był od XIV wieku uzależniony od króla. Oznaczało to, że to właśnie monarcha dysponował dobrami kościelnymi i decydował o obsadzie wyższych stanowisk kościelnych. Z związku z powyższym nie potrzebował występować przeciwko kościołowi, żeby umocnić swoją władzę w państwie. Francuscy królowie b...

Żył w latach 1854 - 1891.      Jego życie było naznaczone buntem przeciwko więzom, jakie narzucała mu małomiasteczkowa moralność środowiska, w którym się wychował. Jego młodość znaczyły ucieczki z domu, włóczęga, a także fascynacja poezją. Wiersze, które napisał będąc nastolatkiem, wywarły duży wpływ na lirykę francuską.      Jego znajomość z Verlaine miała dramatyczny przebieg. Ten wiele lat później wydał "Iluminacje" Rimbaud, czyli interesującą prozę poetycką. W wieku 19 lat pisarz tworzy swoje ostanie dzieło, tj. "Sezon w piekle", w którym to opisuje swoje życie, a także szydzi z europejskiego społeczeństwa. Pożegnawszy się z karierą poety, rozpoczął wędrówkę po świecie. Pracował m.in. jako nauczyciel, robotnik, nadzorca w kamieniołomach. Handlował też kością słoniową, a podobno nawet bronią i czarnymi niewolnikami.

Żył w latach 1844 - 1896. Francuski poeta, którego życie świadczyło o rozdarciu pomiędzy potrzebą spokoju a próbami wyrwania się ze znienawidzonej stabilizacji i poszukiwaniem mocnych wrażeń.     Swoim postępowaniem manifestował niezależność artysty od norm obyczajowych. Szokował opinię publiczną. Do legendy przeszła jego ekscentryczna przyjaźń z młodym poetą, Jeanem Arthurem Rimbaudem, zakończona dramatyczną kłótnią i postrzeleniem tego drugiego. Verlaine trafił do więzienia, gdzie przeżył nawrócenie na wiarę katolicką i odrodzenie wewnętrzne. Potem przez kilka lat pracował w zawodzie pedagoga, poszukując wewnętrznego spokoju.  Mimo wszystko wrócił jednak do alkoholu i dawnego trybu życia. Umarł w biedzie i samotności, wyniszczony nałogami i chorobami.      Jeszcze za życia cieszył się rosnącą sławą poetycką, także poza granicami Francji. Skupiał wokół siebie francuskich artystów dekadentów, którzy uważali go za swojego mistrz...