Carlo Collodi

-

     Carlo Collodi, a właściwie właściwie Carlo Lorenzini, to włoski pisarz i dziennikarz. Jego najsłynniejszym dziełem jest "Pinokio"

    Żył w latach 1826 - 1890.

    W 1844 roku podjął swoją pierwszą pracę, w największej księgarni i wydawnictwie Florencji u Giulio Piatti. Trzy lata później znalazł zatrudnienie jako reporter w dziale teatralnym lokalnej gazety. Pod koniec grudnia 1847 ukazał się jego pierwszy autorski artykuł. Collodi szybko stał się rozpoznawalnym recenzentem sztuki i krytykiem muzycznym. Artykuły jego autorstwa zaczęły pojawiać się w mediolańskim magazynie kulturalnym "L’Italia Musicale".

    Podczas wojen o niepodległość Włoch w latach 1848 i 1860 służył jako ochotnik w armii. Co warto odnotować, to fakt, że jego zainteresowanie sprawami politycznymi doprowadziłg go do założenia satyrycznej gazety „Il Lampione”.

    W 1856 roku zyskał rozgłos powieścią "In vapore". 

    Z kolei w 1875 roku zajął się tworzeniem literatury dziecięcej. Na początku był to tomik pt. "Racconti delle los", który zawierał tłumaczenia francuskich bajek Perraulta. W 1880 roku rozpoczął pisanie powieści "Storia di un burattino", zwanej też "Le avventure di Pinocchio", wydawanej w cotygodniowym „Il Giornale dei Bambini”, czyli pierwszej włoskiej gazecie dla dzieci. 

    Zmarł nie doczekawszy się sukcesu "Pinokio". 


Komentarze

Prześlij komentarz

popularne posty

Rembrandt van Rijn

-
Obraz
     Rembrandt (1606-69) - to jeden z największych malarzy w historii. Oprócz malarstwa zajmował się też rysunkiem i grafiką. Pozostawił po sobie 280 akwafort i ponad tysiąc rysunków.     Urodził się  w Lejdzie, w rodzinie piekarza. Rodzice wysłali go do szkoły łacińskiej, a następnie na uniwersytet, jednak Rembrandt przerwał naukę i wyjechał do Amsterdamu, gdzie mieszkał aż do śmierci. W latach 1620-23 uczył się u van Swanenburga w Lejdzie i u Lastmana w Amsterdamie. Jeszcze w młodzieńczym okresie w Lejdzie powstały głównie obrazy o tematyce biblijnej i portrety.      Zawierając małżeństwo z Saskią van Uylenburgh zyskał niezależność materialną. Wielokrotnie uwieczniał swoją żonę na płótnach.      Sławę przyniósł mu grupowy portret o dość oryginalnej koncepcji, a mianowicie "Lekcja anatomii doktora Tulpa" z 1632 roku. W kolejnych dwóch latach powstało wiele portretów, głównie mieszczan. Tak zwany pierwszy ok...
Read more »

Gabriela Zapolska

-
Obraz
To pseudonim artystyczny Marii Gabrieli Janowskiej (z domu Korwin-Piotrowskiej). Żyła w latach 1857 - 1921.      Wychowana w zamożnej rodzinie ziemiańskiej, w młodym wieku poślubiła oficera gwardii carskiej. Wkrótce jednak go opuściła, zerwała z własnym środowiskiem i rozpoczęła trudną karierę jako aktorka wędrownej trupy teatralnej, cierpiąc biedę i znosząc wiele upokorzeń. W roku 1889 wyjechała na kilka lat do Paryża, gdzie m.in. związała się ze słynnym teatrem naturalistycznym Th éâtre Libre Antoine. Po powrocie do Polski nadal grała w objazdowym zespole teatralnym, który sama założyła, a także w teatrach Krakowa oraz Lwowa. Porzuciła jednak aktorstwo i nawiązała współpracę z redakcją lwowskiego "Słowa Polskiego", gdzie publikowała recenzje i felietony teatralne. Wyszła po raz drugi za mąż i w 1902 roku założyła własną szkołę teatralną w Krakowie. Od lat próbowała też swoich sił jako pisarka i w końcu ta dziedzina przyniosła jej sławę....
Read more »

Marcel Aymé

-
Obraz
     Marcel Aymé to francuski pisarz, nowelista, dramaturg, autor sztuk teatralnych, opowiadań oraz utworów dla dzieci, jak również scenarzysta filmowy.      Żył w latach 1902 - 1967.      Początkowo studiował medycynę. Później imał się różnych zajęć, był m.in. sprzedawcą ubezpieczeń, murarzem, a nawet statystą filmowym. Za swoją pierwszą powieść otrzymał  francuską nagrodę literacką Renaudota. To było w roku 1929. Dokładnie 10 lat później przyznano mu nagrodę  Chanteclera.      W swoich książkach często łączył realizm z fantastyką oraz satyrą. Ponadto krytykował zwłaszcza zwyczaje i zakłamanie mieszczaństwa.      Jego znane utwory to: " Zielona kobyła", "Bajki kota na płocie", "Rusałka", "Niebieskie opowieści kota ze starej wierzby"
Read more »

Zakony rycerskie

-
Obraz
    O chrona pielgrzymów na szlakach przed muzułmanami stanowiła problem tak władców łacińskich, jak i samego kościoła. Nic więc dziwnego, że z poparciem spotkała się inicjatywa Hugona z Payens, który w 1118 roku skupił wokół siebie grupę francuskich rycerzy, którzy byli gotowi zbrojnie wspierać pielgrzymów. Na siedzibę bractwa Hugona wyznaczono pałac królewski w dawnej świątyni Salomona, a od jej łacińskiej nazwy templum utrwaliła się nazwa bractwa - templariusze. Niebawem w ślady Francuzów poszli rycerze włoscy, którzy rozbudowali dawne bractwo świętego Jana, prowadzące szpital i hospicjum w Jerozolimie. W roku 1070 zostali oni nazwani joannitami.     I chociaż o naborze nowych członków każdego z rycerskich bractw nie decydowała ich narodowość, to to szybko stało się jasne, że templariusze reprezentowali interesy feudałów francuskich, a joannici włoskich.      W okresie drugiej krucjaty, zorganizowanej z udziałem rycerzy niemieckich, zawiązało się je...
Read more »

Kornel Makuszyński

-
Obraz
     Ten prozaik, poeta, felietonista, krytyk teatralny i publicysta, był także członkiem Polskiej Akademii Literatury. Żył w latach 1884 - 1953. Urodził się w Stryju, pod zaborem austriackim.     W   wieku 14 lat zaczął pisać wiersze.  Ich pierwszym recenzentem był sam Leopold Staff. Makuszyński opublikował pierwsze wiersze w lwowskim dzienniku „Słowo Polskie”, mając 16 lat. Od 1904 był członkiem redakcji tego dziennika i recenzentem teatralnym.        Studiował polonistykę i romanistykę na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Podróżował do Włoch, należał do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Literatów i Artystów Polskich we Lwowie, w ramach którego w 1907 został członkiem wydziału. W latach 1908-10 kontynuował studia romanistyczne na Sorbonie w Paryżu.  W 1910 roku poznał we Lwowie studentkę Uniwersytetu Lwowskiego Emilię Bażeńską, która zaprosiła go do Burbiszek na Litwie, majątku swego brata Michała Bażeńs...
Read more »