kartka z historii

     Paul C ézanne (1839 - 1906) - to francuski malarz, jeden z najwybitniejszych twórców sztuki nowoczesnej.      W latach 1861-64 przebywał w Paryżu, gdzie studiował dzieła dawnych mistrzów w Luwrze oraz uczęszczał do Acad émie Suisse. Zaprzyjaźnił się z Pissarrem i tym samym zbliżył się do grupy przyszłych impresjonistów. W 1888 roku osiadł w Aix, gdzie przebywał do końca życia.     We wczesnym okresie twórczości tworzył ekspresyjne sceny figuralne, ale też martwe natury, pejzaże z Estaque i Paryża, a także studia portretowe. W latach 1890-95 malował głównie kompozycje figuralne i portrety. Od 1898 niemal do końca życia pracował nad "Wielkimi kąpiącymi się".     Jego bardziej znane dzieła to: "Kuszenie świętego Antoniego", "Idylla", "Martwa natura z czarnym zegarem", "Portret Chocqueta", "Autoportret", "Topole", "Błękitny wazon", "Autoportret z paletą", "Kąpiące się", "Grający w...

    William Turner (1775 - 1851) - to angielski malarz i grafik, jeden z najwybitniejszych pejzażystów XIX wieku. Ostatnia droga Temeraire Początkowo malował głównie akwarelowe pejzaże pod wpływem mistrzów holenderskich, po roku 1796 również obrazy olejne. Inspirowany dziełami Lorraina namalował serię fantastycznych pejzaży, sceny historyczne i widoki okolic Londynu. Po roku 1820 tworzył pejzaże i mariny, których głównymi elementami kompozycji stały się kolor i światło.      Turner zajmował się także grafiką i rysunkiem, a jego twórczość stała się jednym ze źródeł inspiracji dla impresjonistów.

      Pablo Ruiz Picasso (1881 - 1973) - to malarz hiszpański, przedstawiciel kubizmu.     Studiował w Barcelonie i Madrycie, podróżował do Francji, gdzie ostatecznie osiadł na stałe.      Na lata 1901-04 przypisuje się jego pierwszą manierę, tak zwany okres  błękitny. Następnie jego twórczość przechodziła przez tak zwany okres różowy - lata 1905-06, do prekubizmu, by w roku 1909 osiągnąć fazę kubizmu analitycznego (warto tu wspomnieć, że Picasso współpracował z Braque). W latach 1911-12 mamy fazę kubizmu syntetycznego. Następnie w latach 1917-24 zainteresował się scenografią (współpracował z Diagilewem), a w roku 1917, pod wpływem podróży do Italii, nastąpił częściowy zwrot do maniery "klasycznej", przy jednoczesnym rozwijaniu problematyki kubizmu syntetycznego. W  latach 20. zaznajamiał się z surrealistami, czego przykładem jest "Taniec" z roku 1925.      Picasso miał osiągnięcia w rzeźbie, grafice i ilustratorstwie...