kartka z historii

      Żył w latach 1724 - 1804. To wielki filozof niemiecki, profesor logiki i matematyki w Królewcu - Prusy Wschodnie. Zajmował się teorią poznania i etyką. Uważał, że wszelka wiedza pochodzi z doświadczenia, a jedyną podstawę moralności stanowi wola człowieka.      Kant uważał, że człowiek nie jest w stanie poznać "rzeczy w samej sobie', lecz może opisać jej zewnętrzne cechy. To nie myśl kształtuje się zależnie od przedmiotów, ale przedmioty są zależne od myśli. Stworzył filozofię krytyczną, będącą próbą syntezy empiryzmu i racjonalizmu, gdyż tylko tą drogą można osiągnąć prawdziwą wiedzę.       Swoje poglądy przedstawił w 4 pracach: "Krytyka czystego rozumu", "Krytyka praktycznego rozumu", "Krytyka władzy sądzenia", "Uzasadnienie metafizyki moralności".    Jest autorem pojęcia imperatyw kategoryczny, wyrażający formułę: 

      Żył w latach 1642 - 1727.  miedzioryt z XVIII w.      Uznawany za twórcę mechaniki, odkrył prawo powszechnego ciążenia.  Stworzył 3 zasady dynamiki. Był współtwórcą rachunku różniczkowego i całkowego. Zajmował się historią kościoła i związkiem między religią a nauką, jak również chemią i fizyką.       Wykładał na uniwersytecie w Cambridge. Był także członkiem Towarzystwa Królewskiego i Francuskiej Akademii Nauk. Od roku 1699 piastował urząd dyrektora mennicy królewskiej.       Za swoje osiągnięcia w 1705 roku otrzymał tytuł szlachecki. Zasiadał także w angielskim parlamencie, gdzie jednak nigdy nie zabierał głosu. Kiedy podczas jednej z sesji poprosił o głos, wszyscy deputowani zamilkli, ciekawi jego mowy. Newton w całkowitej ciszy, podniósł się z miejsca i poprosił o zamknięcie okna.

      Żył w latach 1646 - 1716.  miedzioryt z XVIII w.      Był nie tylko myślicielem, lecz także matematykiem, który niezależnie od Newtona stworzył rachunek różniczkowy oraz prawnikiem i dyplomatą.      Założył Akademię Nauk w Berlinie. Był członkiem Akademii Nauk we Francji i Towarzystwa Królewskiego w Anglii. Autor m.in. "Monadologia".   W swoich dociekaniach na temat prawdziwości twierdzeń wyróżnił prawdy pierwotne - niewymagające uzasadnienia i prawdy rozumowe - dodając, że za każdym razem będą się one przenikały i wynikały jedna z drugiej.      Według niego rzeczywistość składa się z autonomicznych monad: od zewnątrz ich działanie wygląda mechanistycznie, od wewnątrz przejawia się jako dążenie do celu.